
© Wanderyarns
Zamek Królewski w Budzie i Dzielnica Zamkowa · Przystanek 1
Déli rondella
Okrągła bastia artyleryjska z lat 30. XVI wieku, zbudowana, by odpowiadać na ogień armatni ze Wzgórza Gellérta po drugiej stronie doliny.
Audio in English
Historia
Déli Nagyrondella (Wielka Rondela Południowa) to okrągła bastia artyleryjska na południowym krańcu Wzgórza Zamkowego, poniżej południowego skrzydła Pałacu Królewskiego. Zbudowano ją w latach 1530–1541, za panowania króla Jana Zapolyi, w miejscu starszej, trójkątnej budowli obronnej. To, co widzisz dzisiaj, powstało podczas powojennej odbudowy, zakończonej w 1966 roku.
Bastion zbudowany z myślą o armatach
W latach 30. XVI wieku, za króla Jana Szapolyai, Buda potrzebowała murów, które wytrzymają ostrzał artylerii. Wielki okrągły bastion zastąpił dawne trójkątne przedpole obronne na południowym krańcu pałacu; jego grube mury wypełniono ziemią, by pochłaniały ogień ze Wzgórza Gellérta (Gellért-hegy). Oblężenie w 1686 roku zniszczyło go.
To, co widzisz dziś, odbudowano w ramach powojennej rekonstrukcji, zakończonej w 1966 roku, na podstawie wykopalisk i dawnych widoków — krytycy twierdzą, że ta metoda była sprzeczna z zasadami rekonstrukcji zabytków.
Na co masz ochotę?
Nasz wybórRestaurant
Węgierska restauracja w Tabánie, pod murami zamku; spacer w dół od rondeli.
11 min pieszo€€
Prowadź mnie tamWarto też spróbować
- VakVarjú VarjúVárRestauracja · 3 min pieszo
Następny · 2 z 12
Várkert Bazár
250 m · ok. 4 min pieszo
W drodze do: Várkert Bazár
Zamek, który strzegł rzeki
Obrońcy Budy obserwowali Dunaj tak samo uważnie jak wzgórza. W średniowieczu mur biegł od zamku w dół do brzegu rzeki, z zadaszoną galerią strzelniczą, kamiennymi ławkami i wieżą schodową pośrodku, która prowadziła w dół do wody. Na jego południowym końcu stał okrągły bastion wodny. W 1530 roku nazwano go „zamkiem wodnym” i stacjonowały tam 22 królewskie okręty rzeczne. Sieć kazamat, prawdopodobnie ukończona za panowania króla Jana Zápolyi, łączyła bastion wodny z wielką południową rondelą, dzięki czemu żołnierze mogli przemieszczać się między rzeką a zamkiem pod osłoną. Strona rzeczna miała znaczenie podczas każdego oblężenia. W 1541 roku obrońcy wypadli z bastionu wodnego i podpalili opuszczony przez oblegających obóz. W późniejszym oblężeniu gruba żelazna łańcuch została rozciągnięta przez Dunaj między Budą a Pesztem, aby zatrzymać przepływ okrętów wojennych, a niemiecki oficer ostrożnie spłynął małą łodzią, aby ją zbadać.




